Bir rapor, tanımı gereği geçmişi anlatır. Ay sonu raporu size geçen ayın nasıl geçtiğini söyler — ama o ay bitmiştir, düzeltme şansı da onunla birlikte kapanmıştır.
Çoğu firma yönetimini raporla yürütür: haftalık toplantı, aylık özet, üç aylık değerlendirme. Bunların hepsi faydalıdır — ama hepsi aynı kusuru taşır: sorunu, sorun büyüdükten, artık geri dönüşü zorlaştıktan sonra gösterirler.
Erken Uyarı doktrini bir zamanlama meselesidir: fark, raporu beklemeden, oluştuğu gün görünmelidir. Bir malzeme fiyatı beklenenden yüksek çıktıysa, bunu ay sonu raporunda değil, o satın alma anında görmek; bir iş kalemi bütçeyi aşmaya başladıysa, bunu üç ay sonra değil, aştığı hafta fark etmek.
Bunun getirdiği şey basit ama güçlüdür: rapor artık bir otopsi değil, bir ön cam olur. Dikiz aynasıyla yönetmek, sorunu ancak geçtikten sonra görmektir; ön camla yönetmek, sorunu daha oluşurken görmektir.